Τι θα ήθελες λοιπόν να κάνεις που θα μπορούσες και όμως το άφησες ;
Εσένα ρωτάω, ναι εσένα. Όλα τα εσύ που είναι ταυτόχρονα και εγώ.
Ποιες εμπειρίες λαχταρούσες να έχεις και όμως έμειναν μόνο ως απραγματοποίητα όνειρα;
Ποιες σχέσεις άφησες να σε ταλαιπωρούν και ποιες σημαντικές δεν τις φρόντισες όπως θα ήθελες;
Τι φοβήθηκες να κάνεις που σου στέρησε το να ζήσεις;
Τι ντράπηκες να εκφράσεις, που όμως δεν είχε κάτι άσχημο για να νοιώθεις έτσι;
Άκουσες τις καλές επιθυμίες σου ή πικρόχολα είπες ότι ''Τώρα πια; Είναι αργά!";
Σου θυμίζει κάτι ;
Πρόλαβες και είπες όλα τα "Σ' αγαπώ" και τα "Σε ευχαριστώ" στα σημαντικά πρόσωπα της ζωής σου;
Μήπως η συνήθεια έπνιξε όλα εκείνα που θα μπορούσαν να ομορφύνουν τη ζωή σου, επειδή δεν τόλμησες να πετάξεις κάποια άχρηστα βαρίδια που σου φορτώθηκαν κάποτε και εσύ τα έκανες αξεσουάρ του εαυτού σου;
Συγκλονίζουν όμορφα εκείνες οι ιστορίες, όπου κάποιοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να επιφέρουν αλλαγές, που οι ίδιοι δεν θα τις ζήσουν.
Δεν αισθάνονται ότι θυσιάζονται, για να ζητούν αναγνώριση και λύπηση.
Είναι οι άξιοι άνθρωποι που προηγούνται της εποχής τους και δεν μπορούν να προδώσουν αυτό που οι ίδιοι έχουν συνειδητοποιήσει.
Είναι όσοι γνήσια αγαπούν και φροντίζουν και για τότε που δεν θα είναι οι ίδιοι στη ζωή.
Σαν τον παππού που φύτεψε τις καρυδιές για τα εγγόνια του, γνωρίζοντας ότι αυτές θα καρποφορούσαν πολύ μετά το θάνατό του.
Πάρε βαθιά ανάσα και προχώρα. Κάνε αυτά που ήθελες πάντα να κάνεις. Τόλμα και άδραξε τη μέρα.
Όλα αρχίζουν από το πρώτο βήμα, που είναι η απόφαση.
Δεν υπάρχει χρόνος πλέον για αναβολές. Σίγουρα το νοιώθεις κι εσύ, από αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, ή σε σένα.
Μην αναβάλλεις, Κάντο ΤΩΡΑ.
Εσένα ρωτάω, ναι εσένα. Όλα τα εσύ που είναι ταυτόχρονα και εγώ.
Ποιες εμπειρίες λαχταρούσες να έχεις και όμως έμειναν μόνο ως απραγματοποίητα όνειρα;
Ποιες σχέσεις άφησες να σε ταλαιπωρούν και ποιες σημαντικές δεν τις φρόντισες όπως θα ήθελες;
Τι φοβήθηκες να κάνεις που σου στέρησε το να ζήσεις;
Τι ντράπηκες να εκφράσεις, που όμως δεν είχε κάτι άσχημο για να νοιώθεις έτσι;
Άκουσες τις καλές επιθυμίες σου ή πικρόχολα είπες ότι ''Τώρα πια; Είναι αργά!";
Σου θυμίζει κάτι ;
Πρόλαβες και είπες όλα τα "Σ' αγαπώ" και τα "Σε ευχαριστώ" στα σημαντικά πρόσωπα της ζωής σου;
Μήπως η συνήθεια έπνιξε όλα εκείνα που θα μπορούσαν να ομορφύνουν τη ζωή σου, επειδή δεν τόλμησες να πετάξεις κάποια άχρηστα βαρίδια που σου φορτώθηκαν κάποτε και εσύ τα έκανες αξεσουάρ του εαυτού σου;
Συγκλονίζουν όμορφα εκείνες οι ιστορίες, όπου κάποιοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να επιφέρουν αλλαγές, που οι ίδιοι δεν θα τις ζήσουν.
Δεν αισθάνονται ότι θυσιάζονται, για να ζητούν αναγνώριση και λύπηση.
Είναι οι άξιοι άνθρωποι που προηγούνται της εποχής τους και δεν μπορούν να προδώσουν αυτό που οι ίδιοι έχουν συνειδητοποιήσει.
Είναι όσοι γνήσια αγαπούν και φροντίζουν και για τότε που δεν θα είναι οι ίδιοι στη ζωή.
Σαν τον παππού που φύτεψε τις καρυδιές για τα εγγόνια του, γνωρίζοντας ότι αυτές θα καρποφορούσαν πολύ μετά το θάνατό του.
Πάρε βαθιά ανάσα και προχώρα. Κάνε αυτά που ήθελες πάντα να κάνεις. Τόλμα και άδραξε τη μέρα.
Όλα αρχίζουν από το πρώτο βήμα, που είναι η απόφαση.
Δεν υπάρχει χρόνος πλέον για αναβολές. Σίγουρα το νοιώθεις κι εσύ, από αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, ή σε σένα.
Μην αναβάλλεις, Κάντο ΤΩΡΑ.






