Νότα Τζανετάκη (Πρωινές Σκέψεις)
Είσαι εσύ. Είμαι εγώ.
Ένας επιμελής μαθητής, που δίχως να ξέρει ότι θα μπει διαγώνισμα και πότε,αφιέρωσε χρόνο και έκατσε να μελετήσει και να ερευνήσει. Να μελετήσει τον εαυτό του και να ερευνήσει όλα όσα κατοικούν στο σωματόσπιτό του και έξω από αυτό το μικρομεγαλοκοσμό του.
Γιατί μια φωνούλα μέσα του του φώναξε: " Όπως μέσα έτσι και έξω. Ότι υπάρχει μέσα σου θα το συναντάς και έξω σου αγαπημένο μου παιδί".
Και το διαγώνισμα ήρθε και πάντα θα έρχεται απροειδοποίητα.
Το διαγώνισμα είναι η ίδια η ζωή στον πλανήτη Γη, που μας φιλοξενεί με περίσσια αγάπη και καλοσύνη. Όσο χρονών είναι ο καθένας μας, όσο διαφορετικοί και εάν είμαστε, έχουμε σίγουρα ένα κοινό. Μένουμε μαζί στο ίδιο σπίτι, τη Γη.
Είναι η μάνα μας. Κι εμείς είμαστε τα παιδιά της.
Αναρωτιέμαι πολλές φορές. Η μάνα αγαπάει πιο πολύ τα παιδιά της, ή τα παιδιά τη μάνα; Κάτι σαν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Αιώνιο αναπάντητο ερώτημα.
Πόσο χρονών είναι η μάνα Γη και πόσο εμείς τα παιδιά της;
Πόσα μας έχει διδάξει και πόσα μάθαμε;
Ο δάσκαλος είναι εκεί και πάντα ήταν και θα είναι,όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, λένε.
Εσύ, εγώ, το πιστεύουμε αυτό;
Η μεγάλη μας δασκάλα, η μάνα Γη που μας φιλοξενεί, ανοίγει τα χέρια της, μας αγκαλιάζει και ως συμπονετική τροφός ταΐζει εμάς και όλα τα όντα που κατοικούμε μαζί της, αιώνες τώρα.
Όχι μόνο σήμερα 22/4 που γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γης*
Δε μας ξεχωρίζει.
Ίσως πίστεψε πιο πολύ σε εμάς, λόγω της νόησης μας.
Πίστεψε πως θα μπορούσαμε και θα θέλαμε να τη βοηθήσουμε και να την ξεκουράσουμε εάν το χρειαζόταν.
Και αυτή η ώρα είναι ΤΩΡΑ.
Παρ όλη την κούρασή της, ανοίγει την πόρτα της και καλοδέχεται κάθε πρωί τον ήλιο, διότι ξέρει ότι χρειάζονται την ενέργειά του τα παιδιά της και κάθε βράδυ με το που γέρνει ο ήλιος είναι εδώ, είναι παρούσα για να μας σκεπάσει με όση τρυφερότητα της έχει απομείνει.
Είναι εδώ και μας τα προσφέρει ξέροντας ότι ο ήλιος και ο ύπνος μπορούν να μας θεραπεύσουν από αρρώστιες, ιούς, πανδημίες.
Η παρούσα κρίση είναι ένα άνευ προηγουμένου κάλεσμα για αφύπνιση, αλλάζοντας συνήθειες και συμπεριφορά ως προς τη γη και τον εαυτό μας, για να ανακάμψουμε καλύτεροι ΜΑΖΙ.
« Σε ποιον ανήκει η γη ρωτήστε άλλον, ούτε δική μου είναι, ούτε εγώ είμαι δικός/ιά μου! Η Γη είναι η μάνα μας. Ό,τι παθαίνει η Γη παθαίνουν και τα τέκνα της Γης. Όταν οι άνθρωποι φτύνουν στο χώμα, φτύνουν στους εαυτούς τους».
*Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) [1] και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».[2] Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.[3]
Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελλ το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο. Εκδηλώσεις έλαβαν χώρα για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο και άλλες πόλεις στις 21 Μαρτίου 1970, ημέρα της εαρινής ισημερίας στο Βόρειο Ημισφαίριο.
Η Ημέρα της Γης καθιερώθηκε το 1970, στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον και σηματοδοτεί τη γένεση του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. Σύντομα, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Το Δίκτυο Ημέρας της Γης συντονίζει τις προσπάθειες. Σήμερα, η Ημέρα της Γης έχει φτάσει σε περισσότερες από 190 χώρες και γιορτάζεται από περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο, οι οποίοι στέλνουν το μήνυμα στις κυβερνήσεις και στους συνανθρώπους τους, ότι η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι αναγκαία, η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι μάχη υπέρ του μέλλοντος της Γης. Και του δικού μας.*
πηγή: Βικιπαίδεια
Είσαι εσύ. Είμαι εγώ.
Ένας επιμελής μαθητής, που δίχως να ξέρει ότι θα μπει διαγώνισμα και πότε,αφιέρωσε χρόνο και έκατσε να μελετήσει και να ερευνήσει. Να μελετήσει τον εαυτό του και να ερευνήσει όλα όσα κατοικούν στο σωματόσπιτό του και έξω από αυτό το μικρομεγαλοκοσμό του.
Γιατί μια φωνούλα μέσα του του φώναξε: " Όπως μέσα έτσι και έξω. Ότι υπάρχει μέσα σου θα το συναντάς και έξω σου αγαπημένο μου παιδί".
Και το διαγώνισμα ήρθε και πάντα θα έρχεται απροειδοποίητα.
Το διαγώνισμα είναι η ίδια η ζωή στον πλανήτη Γη, που μας φιλοξενεί με περίσσια αγάπη και καλοσύνη. Όσο χρονών είναι ο καθένας μας, όσο διαφορετικοί και εάν είμαστε, έχουμε σίγουρα ένα κοινό. Μένουμε μαζί στο ίδιο σπίτι, τη Γη.
Είναι η μάνα μας. Κι εμείς είμαστε τα παιδιά της.
Αναρωτιέμαι πολλές φορές. Η μάνα αγαπάει πιο πολύ τα παιδιά της, ή τα παιδιά τη μάνα; Κάτι σαν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Αιώνιο αναπάντητο ερώτημα.
Πόσο χρονών είναι η μάνα Γη και πόσο εμείς τα παιδιά της;
Πόσα μας έχει διδάξει και πόσα μάθαμε;
Ο δάσκαλος είναι εκεί και πάντα ήταν και θα είναι,όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, λένε.
Εσύ, εγώ, το πιστεύουμε αυτό;
Η μεγάλη μας δασκάλα, η μάνα Γη που μας φιλοξενεί, ανοίγει τα χέρια της, μας αγκαλιάζει και ως συμπονετική τροφός ταΐζει εμάς και όλα τα όντα που κατοικούμε μαζί της, αιώνες τώρα.
Όχι μόνο σήμερα 22/4 που γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γης*
Δε μας ξεχωρίζει.
Ίσως πίστεψε πιο πολύ σε εμάς, λόγω της νόησης μας.
Πίστεψε πως θα μπορούσαμε και θα θέλαμε να τη βοηθήσουμε και να την ξεκουράσουμε εάν το χρειαζόταν.
Και αυτή η ώρα είναι ΤΩΡΑ.
Παρ όλη την κούρασή της, ανοίγει την πόρτα της και καλοδέχεται κάθε πρωί τον ήλιο, διότι ξέρει ότι χρειάζονται την ενέργειά του τα παιδιά της και κάθε βράδυ με το που γέρνει ο ήλιος είναι εδώ, είναι παρούσα για να μας σκεπάσει με όση τρυφερότητα της έχει απομείνει.
Είναι εδώ και μας τα προσφέρει ξέροντας ότι ο ήλιος και ο ύπνος μπορούν να μας θεραπεύσουν από αρρώστιες, ιούς, πανδημίες.
Η παρούσα κρίση είναι ένα άνευ προηγουμένου κάλεσμα για αφύπνιση, αλλάζοντας συνήθειες και συμπεριφορά ως προς τη γη και τον εαυτό μας, για να ανακάμψουμε καλύτεροι ΜΑΖΙ.
« Σε ποιον ανήκει η γη ρωτήστε άλλον, ούτε δική μου είναι, ούτε εγώ είμαι δικός/ιά μου! Η Γη είναι η μάνα μας. Ό,τι παθαίνει η Γη παθαίνουν και τα τέκνα της Γης. Όταν οι άνθρωποι φτύνουν στο χώμα, φτύνουν στους εαυτούς τους».
*Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) [1] και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».[2] Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.[3]
Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελλ το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο. Εκδηλώσεις έλαβαν χώρα για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο και άλλες πόλεις στις 21 Μαρτίου 1970, ημέρα της εαρινής ισημερίας στο Βόρειο Ημισφαίριο.
Η Ημέρα της Γης καθιερώθηκε το 1970, στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον και σηματοδοτεί τη γένεση του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. Σύντομα, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Το Δίκτυο Ημέρας της Γης συντονίζει τις προσπάθειες. Σήμερα, η Ημέρα της Γης έχει φτάσει σε περισσότερες από 190 χώρες και γιορτάζεται από περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο, οι οποίοι στέλνουν το μήνυμα στις κυβερνήσεις και στους συνανθρώπους τους, ότι η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι αναγκαία, η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι μάχη υπέρ του μέλλοντος της Γης. Και του δικού μας.*
πηγή: Βικιπαίδεια
Η Διεθνής Ημέρα της
Γης καθιερώθηκε το 1970, με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής του Σαν
Φρανσίσκο, για να γιορταστεί το θαύμα της ζωής στον πλανήτη Γη. Ήταν μια
ιδέα του ακτιβιστή Τζον ΜακΚόνελ, που υιοθετήθηκε και από τον ΟΗΕ.
Η Διεθνής Ημέρα της Γης είναι το αντίπαλο δέος της Ημέρας της Γης, που γιορτάζεται στις 22 Απριλίου.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/112
© SanSimera.gr
Η Διεθνής Ημέρα της Γης είναι το αντίπαλο δέος της Ημέρας της Γης, που γιορτάζεται στις 22 Απριλίου.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/112
© SanSimera.gr
