Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 2017

Όλα είναι δρόμος.

Της Νότας Τζανετάκη

Θα ζήσουν μέρες δόξας τα ημερολόγια που έμειναν κενά, γιατί τελικά είναι απλό, γιατί τελικά την χαρά σου την λες με ένα βλέμμα, στις λύπες χρειάζονται οι λέξεις.....
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στις μισάνοιχτες σελίδες, στα ορνιθοσκαλίσματά σου, στην πένα που γλυστράει,στις λέξεις που θυμάσαι ότι δεν είπες.... μαθαίνεις να πιστεύεις σε αυτό που γνωρίζεις καλύτερα, ότι ο μόνος δρόμος που γνωρίζουν τα πόδια σου, είναι αυτός που ανοίγεται μπροστά σου...



  Πάνω στις αλλαγές καταλαβαίνεις την σημασία των παύσεων, που σε βοηθούν να ακούσεις την σημασία των αλλαγών. Παύση λοιπόν, για όσο χρειαστεί. Η ζωή άλλωστε είναι γεμάτη άγραφα posts.....ότι και αν γράφουμε, ότι και αν σκεφτόμαστε να γράψουμε....



Κάτι απελευθερωτικό συμβαίνει ξαφνικά και γίνονται όλα νωχελικά πρωινά και χαμογελαστά απογεύματα και τρυφερά βράδια και νιώθεις έτοιμος για όσα σε περιμένουν και όσα στοχεύεις από καιρό, έτοιμος να βραχείς από κύματα, να σβήσεις γραμμές με το γυμνό σου πόδι στην άμμο και να γυρίσεις κάπως κινηματογραφικά το βλέμμα προς τον ουρανό για να δώσεις πίσω ένα κομμάτι της ευγνωμοσύνης που νιώθεις.


 Και χαμογελάς. Χαμογελάς για όσα έζησες, με όσα έζησες, για όσα θα ζήσεις, με όσους θα ζήσεις. Και μετά καταλαβαίνεις ότι εδώ και καιρό ξυπνάς και το βλέμμα σου ανταλλάσσει ακτίνες με την ανατολή, τα χέρια ετοιμάζονται να χτίσουν την ημέρα με τις ώρες στραμμένες σε ένα οποιοδήποτε φως, το κεφάλι σου δεν είναι βαρύ, είναι απλά έτοιμο να αρχίσει να γυρίζει. Και έχεις νικήσει πια όλα τα δεν, τα μην και τα όχι που σου φόρτωναν οι άλλοι από παιδί και αντιγυρίζεις μόνο ναι, νικάει το ναι, πάντα νικάει....όταν ξέρεις τι θέλεις.
Και δεν έχει και νόημα να γράφεις και posts, γιατί ουσιαστικά το μόνο που θέλεις να πεις είναι νανανα και λαλαλά.
Όμως..όλα είναι δρόμος και το μοίρασμα εμπειριών, είναι χέρι απλωμένο σε κάποιον που ψάχνει.


Στάδιο είναι και αυτό, όμορφο στάδιο που θα περάσει, όλα περνάνε.

Ειρήνη μέσα μας.
Μαγική ΝΟΤΑ

Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2017

Γύρνα τον διακόπτη των εργοστασιακών ρυθμίσεων στο ON.


Γεννηθήκαμε για να παράγει το μυαλό μας θετικές σκέψεις.
Προγραμματιστήκαμε να παράγει αρνητικές.
Το σύστημα αγωνίζεται με παντίους τρόπους να μας κρατήσει σε αυτήν την κατάσταση.
Στο χέρι μας είναι να γυρίσουμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις των θετικών σκέψεων και κατόπιν να δούμε και να απολαύσουμε το αληθινό πρόσωπο του περάσματος της ζωής μας στη γη.
Μόνο το ΤΩΡΑ υπάρχει.
Επικεντρωνόμαστε σε αυτό.
Κάθε φορά που έρχεται αρνητική σκέψη και πάει ο εσωτερικός διακόπτης στο off, γύρισμα στο on.
Και αυτό γίνεται, σκεπτόμενοι τι έχουμε αυτήν τη στιγμή και νοιώθοντας ευγνωμοσύνη γι αυτά που έχουμε και όχι εστιασμό σε αυτά που δεν έχουμε. 
Αυτά που έχουμε είναι πολύ περισσότερα από αυτά που νομίζουμε ή θέλουν να μας πείσουν ότι δεν έχουμε.

Πίστεψέ με, είναι αλήθεια !

Τόσοι και τόσοι, έχουν δει μικρές ή μεγάλες ηλιαχτίδες φωτός κάποιες φορές στην πορεία τους για να βρουν την αλήθεια, στην πορεία τους να συνδεθούν με την πηγή.
Έχοντας αυτό το "ζιζάνιο" μέσα μας που δε μας αφήνει να ησυχάσουμε, διότι νοιώθουμε πως κάτι άλλο υπάρχει που δεν μας το έχουν πει και ΠΡΕΠΕΙ να το ανακαλύψουμε...μέσα μας.
Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο μέσα μας.
Να επιτρέψουμε να εκδηλωθεί το υπέροχο...μέσα μας.
 
Ναι, είναι αλήθεια πως κάποιες φορές χάνουμε τις ηλιαχτίδες φωτός από τα μάτια μας.
Ναι, είναι αλήθεια πως κάποιες φορές κουραζόμαστε απ 'τα σκαμπανεβάσματα.
Και είναι πολλές οι φορές αυτές, ειδικά στην αρχή της πορείας. 
Και είναι εντάξει.
Αρκεί να μην τα παρατήσουμε.
Και δεν τα παρατάμε, όταν ξέρουμε τι θέλουμε.
Το ΘΕΛΩ της ψυχής, είναι η κινητήριος δύναμη που ξαναγεμίζει βενζίνη το όχημα.
Υπάρχει το φως στην άλλη πλευρά του τούνελ.

Υπάρχει, αλήθεια σου λέω!

Και όσο συνεχίζουμε, βρίσκουμε και τους κατάλληλους συντρόφους, ορατούς και αόρατους να μας συντροφεύουν. Κάποιες φορές με μάσκα καλού, άλλες με μάσκα κακού.
Όπως και να έχει, αυτοί μας συντροφεύουν και μας συμπαραστέκονται. Κι εμείς σε αυτούς.
Βοηθιόμαστε να περάσουμε από την μία όχθη στην άλλη.
Από εμάς εξαρτάται, πόσο θα μείνουμε να παλεύουμε μέσα στη "θάλασσα" γεμάτοι αντιστάσεις, γεμάτοι πόνο για το παρελθόν και ανησυχία για το μέλλον.
Ο απώτερος σκοπός αυτού του ταξιδιού είναι η ΑΓΑΠΗ.
Η αληθινή ΑΓΑΠΗ.
Η αληθινή αγάπη είναι η κόλα που ενώνει τα πάντα.
Η αληθινή αγάπη είναι η "κόλα" που ενώνει τα πάντα.
Γιατί όλα είναι ΕΝΑ και μόνο με την αγάπη βλέπουμε την ένωση, το όλον.
Ο δρόμος για να φτάσουμε στην αγάπη είναι το Γνώθι σαυτόν,το να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.
Μόνο από αυτόν το δρόμο πάει. Άλλον δεν έχει.
Παρακλάδια έχει, σταυροδρόμια έχει,σκοτάδια έχει, μα όλα οδηγούν σε αυτόν.
Στο φως του αληθινού Εαυτού, που είναι υπέροχος, μαγικός, με απεριόριστες δυνατότητες να δημιουργήσει κληρονομιά εδώ και τώρα, που θα βρουν και οι επόμενες γεννιές!
Και η μεγαλύτερη κληρονομιά είναι το παράδειγμά μας.
Το παράδειγμά μας είναι "Γίνε η αλλαγή που θες να δεις".

Κάποιοι κατανοούν τι εννοώ, κάποιοι όχι.
Και είναι εντάξει.
Όλα είναι εντάξει.

"Νους υγιής σε σώμα υγιές"