Κανένας δεν ανήκει σε κανέναν, ψυχή της ψυχής μου!

Κανένας δεν ανήκει σε κανέναν, παρά μόνο στον εαυτό του για να είναι ολόκληρος.

Δε σου ανήκει μάτια μου ο συν-άνθρωπός σου, ότι μορφή σχέσης και αν έχετε, ούτε εσύ του ανήκεις.
Το συν σημαίνει 1 συν 1 ίσον 2.
Όταν έκρυψες την ολότητά σου και συμπεριφέρθηκες ως μισός ερχόταν συνεχώς κάποιος άλλος, με συμπεριφορά μισού, για να σου δείξει την φαινομενική σου έλλειψη.
Και είχες χαρά...διότι κάτι σου θύμιζε από αυτό που είσαι στην πραγματικότητα.
Και όταν πια δε στο θύμιζε, έχανες τη χαρά σου, αυτή που μετέδιδες σε σένα, σε αυτόν, στους δίπλα σου, στον πλανήτη ολόκληρο, σα φάρος ακίνητος,φωτεινός που φαίνεται από μακρυά.
Και θύμωνες ...και κατηγορούσες τον άλλον....και προσπαθούσες να το ξαναβρείς...και προσπαθούσες...και ξαναπροσπαθούσες... Μα η χαρά δε θέλει προσπάθεια καρδιά μου. Είναι αυτόφωτη, είναι μέσα σου.
Και αντί να αποχαιρετίσεις με αγάπη και ευγνωμοσύνη τον συν-άνθρωπό σου για το μοίρασμα και τη συν-εύρεση δύο ψυχών και να συνεχίσεις το ταξίδι ξαναθύμισης της ολότητάς σου με χαρά, εσύ παρέμενες γεμάτος ανασφάλεια,δυσκολία να βγεις από τη συνήθεια, ντροπή, ενοχές, πρέπει, τι θα πει ο κόσμος,κτητικότητα,κατηγόριες,σιωπή,άδειος από έμπνευση,ασθένειες της ψυχής που σε χτυπήσαν στο σώμα,εγωιστικές και μανουβραδόρικες συμπεριφορές που το μόνο αποτέλεσμα ήταν να δηλητηριαστείς κι εσύ και ο άλλος.
Το γάλα όταν λήγει, δεν πίνετε χαρά μου....τίποτα ληγμένο δεν καταπίνετε...
Ο έρωτας είναι το κουπί στη σχεσοβάρκα για να βγείτε και οι δυο στην απέναντι όχθη....να φτάσετε λίγο πιο κοντά στην πηγή σας.Είναι βαριά να την κουβαλάς τη βάρκα στη στεριά, πάνω στην πλάτη σου. Γι αυτό πονάς...γι αυτό κόπηκε η μέση σου στα δύο...γι αυτό....

Η αγάπη δεν έχει κτητικότητα ψυχή μου...είναι ανάλαφρη σαν πούπουλο, σου δίνει φτερά στην πλάτη να πετάξεις ψηλά.
Εσύ επιλέγεις.
Η έμπνευση που έφερε η επαφή μου με τη γη, άξιζε το διάλειμμα για μοίρασμα μαζί σου, γιατί ήρθες στο μυαλό μου...και θυμήθηκα τη στιγμή που οι ενέργειες μας ενώθηκαν εκείνο το πρωί και ας μην ακουμπήσαμε ούτε καν τα γήινα χέρια μας....
Για σένα...που το γέλιο σου αξίζει όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.
Για να σε βλέπω να γελάς, να χαίρομαι.

Επιστροφή στην πηγή μας!

Ποιο είναι το μυστικό της πνευματικής εξέλιξης του Ανθρώπου ;
Τι θα πεί αγνότητα ; Καθαρότητα;

 

 

 Η διδασκαλία του Χριστού π.χ. ήταν καθαρή, γνήσια, όταν τη δίδασκε ο ίδιος. Δηλ. όταν έβγαινε από την ίδια την Πηγή.
Όμως στα χέρια των Αποστόλων, η ίδια διδασκαλία δεν ήταν πια η ίδια, είχε λιγάκι διαστρεβλωθεί. 

Οι διάφοροι Πατέρες της εκκλησίας, οι άγιοι, οι μυστικοί, οι ερημίτες, οι μοναχοί, οι μάρτυρες, οι πιστοί, οι αιρετικοί συνετέλεσαν κι αυτοί στη διαστρέβλωση και γι’ αυτό ο Χριστιανισμός κατάντησε να είναι νεκρό γράμμα, μίλια μακριά από την καθαρότητα της Πηγής, όπως συμβαίνει σε ότι τελειώνει σε -ισμό
Για να ανακαλύψει κανείς το παραμικρό νόημά της, πρέπει να βρει την καθαρή πηγή.
...Ολόκληρος ο κόσμος έχει απομακρυνθεί από την καθαρότητα της Πηγής και όταν κορεστεί από τη σύγχυση,τη διαστρέβλωση και τη μόλυνση, αρχίζει να διψά για την πρώτη ρίζα, για την Πηγή και την αλήθεια ..... την πραγματικότητα....
Η πηγή είναι μέσα, όσο και να ξεδιψάσεις απ έξω, δεν έχει διάρκεια και γυρίζεις γύρω γύρω από την ουρά σου.

 

 

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΠΗΓΗ-ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟΣ (1972)

Μακρινός δρόμος , κοντινή επιλογή!

Σκόρπιες σκέψεις...

Πουλιέται ο κόσμος από το χρήμα.
Αγοράζονται συμπεριφορές, συνειδήσεις από αυτούς που έχουν χρήματα και εξουσία.
Τα χρήματα τελικά φτιάχτηκαν για την αγορά πραγμάτων, ή για την εξαγορά ανθρώπων ;
Δεν είναι το χρήμα "κακό", η φιλοσοφία που πέρασε στις συνειδήσεις, είναι το κακό που παραμονεύει σε κάθε προκλητική κατάσταση.
Το χρήμα είναι το μέσον για να περνάμε άνετα και να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα.
Όχι για να μας προκαλεί φόβο,ενοχές.
Διαστρεβλώσαμε την παγκόσμια αλήθεια της ανθρωπότητας.
Κρύφτηκε η αγάπη για τον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα  του έχων την εξουσία σε όποια μορφή αυτή εκδηλώνεται.

Φόβος ο Απόστολος

                                Φοβος ο Αποστολος.

 

«Η πρόοδος είναι αδύνατη χωρίς αλλαγές, και αυτοί που δεν μπορούν ν” αλλάξουν απόψεις, δεν μπορούν ν” αλλάξουν τίποτα»

~ George Bernard Shaw ( 1856-1950 , Ιρλανδός συγγραφέας, Νόμπελ 1925)

 

Ήταν Ιούλιος του 2014 . Ένα όνειρο τρομακτικό που νόμιζα ότι το ζούσα στ 'αλήθεια, με έκανε να αποφασίσω να οπτικοποιήσω το συναίσθημα του φόβου. Να τον γνωρίσω, να δω το πρόσωπό του, να κατανοήσω τι είναι ο φόβος τελικά,να μιλήσω λίγο μαζί του.
Δεν μπορεί ένα τόσο δυνατό συναίσθημα να κατοικεί και να έχει πιάσει τόσο χώρο μέσα στο σωματόσπιτό μου και να μην το γνωρίζω ...σκέφτηκα.
Με ζόρισε θυμάμαι.....σαν πρωτάκι του δημοτικού, που δε θέλει να διαβάσει και να γράψει γιατί δυσκολεύεται....μία πεινάει, μία κατουριέται, προσπαθώντας να γλυτώσει χρόνο από το πρέπει που ξαφνικά του ήρθε στη ζωή του.
Φοβάμαι μαμά !

Όμως η θέληση ήταν ισχυρότερη του φόβου τη δεδομένη στιγμή..... ευτυχώς !


Είναι άντρας, μέτριο ανάστημα, αδύνατος, με στραβά πόδια,καστανά ίσια μαλλιά, φοράει μπλέ υφασμάτινο παντελόνι και ριγέ μπλουζάκι.
Φρεσκοξυρισμένος, αηκίνητος, δραστήριος, ξερόλας, κοφτερό μυαλό για πρακτικά θέματα, αποφεύγει την αγάπη. Μόλις τη βλέπει το βάζει στα πόδια.
Το όνομά, που μου είπε όταν τον ρώτησα...Απόστολος.
Ένας πόνος ξαφνικός στο αριστερό μου γόνατο, μου δήλωσε την παρουσία του Απόστολου, θυμίζοντάς μου την ατάκα " μου κόπηκαν τα γόναττα από το φόβο"
Έψαξα για το όνομα...τι σημαίνει Απόστολος...αποστολή.
Αποστολή : η ανάθεση σε άτομο συγκεκριμένης ενέργειας, συνήθως επίσημης ή σχετικά περίπλοκης ή απαιτητικής σε υπευθυνότητα. Ανάθεση έργου.
Μάλιστα.
-Όταν ο νους φτιάχνει σενάρια απειλής εγώ ο Φόβος Απόστολος κάνω την εμφάνισή μου. 
 Αυτή είναι η δουλειά μου, μου είπε στο διάλογο που ξεκινήσαμε κατά τη διάρκεια του διαλογισμού.... να σε προστατεύω μπροστά σε μια φοβερή απειλή, την οποία εσύ διαπιστώνεις ότι είσαι ανήμπορη να αντιμετωπίσεις, άσχετα αν δεν υφίσταται λόγος, διότι ο κίνδυνος είναι της φαντασίας του νου σου, των πεποιθήσεών σου.
Δεν είναι πραγματικοί.
 Καλούμαι να σε βοηθήσω να πάρεις μια παθητική στάση. Εσύ με καλείς.
Κάνω τους σφιγμούς και τη θερμοκρασία σου να πέσουν, οι αναπνοές σου να αραιώσουν και να γίνουν κοφτές, την κοιλιά σου να σφιχτεί,τα πόδια σου να παραλύσουν και επιπλέον, την ικανότητα αντίληψής σου να μειωθεί.
Με λίγα λόγια, μπλοκάρω το νευρικό σου σύστημα, ολόκληρο το σώμα σου παγώνει και γι αυτό αδυνατείς να αντιδράσεις.
Εξού και σε πολλούς εμφανίζομαι ως κρίση πανικού.

Ω, τι αστείο να έχει πάρει ο πανικός, το όνομά του από το θεό Πάνα! Αυτόν τον σκανταλιάρη θεό που πρόσφερε απλόχερα και τις δυο του όψεις σε όποιον εμφανιζόταν ο πανικός.
Η πρώτη όψη, ήταν αυτή του απόλυτου τρόμου που ένοιωθαν όσοι βρίσκονταν στο στόχαστρό του και η δεύτερη, ήταν αυτή η Δύναμη που είχε αυτός ο θεός.

Όταν βρισκόμαστε σε φόβο ή σε πανικό, το ζωώδες μέρος της ψυχής και του μυαλού παίρνει τα ηνία. Οι νευρολόγοι το λένε ερπετικό εγκέφαλο. Είναι η "καρδιά" του εγκεφάλου μας, πριν τον πολιτισμό, πριν την ενοχή και τις αναστολές.
Είναι το κομμάτι του εγκεφάλου μας που συγγενεύει με το φίδι.
Για τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κίνδυνο λοιπόν, όπως κάτι που συμβαίνει ξαφνικά, όπως μια φωτιά, ή επίθεση ενός άγριου ζώου, κλπ....τα ηνία που παίρνει ο φόβος, είναι ΔΩΡΟ.
Για ότι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ δίνει το μυαλό,είναι ΣΠΑΤΑΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.
Επιστήμονες και ειδικοί τα λένε, που τα βρήκα ψάχνοντας στο διαδίκτυο, ώστε να μπορέσω να γνωρίσω το συναίσθημα του φόβου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να τον χρησιμοποιώ γι αυτό που είναι και όχι να με χρησιμοποιούνε οι άλλοι χειραγωγώντας με, πατώντας πάνω μου με τα βρωμοπόδαρά τους και κάνοντάς με να χορεύω όπως μου παίζουνε.

-Αν έχεις την πολυτέλεια του χρόνου να σκεφτείς : " αν αυτή τη στιγμή, δεν φοβόμουν, τι θα γινότανε ;" τότε η κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι είναι ΨΕΥΤΙΚΗ.
Θες να ζεις στην αλήθεια, ή στο ψέμα σου ; Εσύ αποφασίζεις, μου είπε ο Φόβος Απόστολος.
Και ένα άλλο ακόμα μικρή και τριανταφυλλένια μου,πριν πάω να ξεκουραστώ : Καθημερινά κάνω τραμπάλα με την αγάπη. Στο ένα κάθισμα κάθομαι εγώ ο Φόβος και στο άλλο κάθισμα, κάθεται η Αγάπη. Έχεις κάνει τραμπάλα φαντάζομαι όταν ήσουν παιδί, κάτι ξέρεις....
Έ, χρειάζεται να κατέβει ο Φόβος, για να απογειωθεί η Αγάπη ! 

Αυτά μου είπε και χάθηκε μέσα στο σωματόσπιτό μου, μόνο που τώρα είναι αλλιώς...είναι κι αυτό δικό μου παιδί, δικό μου συναίσθημα, που μπορώ να διαχειρίζομαι με ωριμότητα,επίγνωση, αγάπη.
Διότι ο Φόβος μας δεν θέλει να τον φοβόμαστε, αλλά να τον ευγνωμονούμε που υπάρχει μέσα μας ως βοηθός, όπως όλα τα παιδιά συναισθήματά μας.