Φόβος ο Απόστολος

                                Φοβος ο Αποστολος.

 

«Η πρόοδος είναι αδύνατη χωρίς αλλαγές, και αυτοί που δεν μπορούν ν” αλλάξουν απόψεις, δεν μπορούν ν” αλλάξουν τίποτα»

~ George Bernard Shaw ( 1856-1950 , Ιρλανδός συγγραφέας, Νόμπελ 1925)

 

Ήταν Ιούλιος του 2014 . Ένα όνειρο τρομακτικό που νόμιζα ότι το ζούσα στ 'αλήθεια, με έκανε να αποφασίσω να οπτικοποιήσω το συναίσθημα του φόβου. Να τον γνωρίσω, να δω το πρόσωπό του, να κατανοήσω τι είναι ο φόβος τελικά,να μιλήσω λίγο μαζί του.
Δεν μπορεί ένα τόσο δυνατό συναίσθημα να κατοικεί και να έχει πιάσει τόσο χώρο μέσα στο σωματόσπιτό μου και να μην το γνωρίζω ...σκέφτηκα.
Με ζόρισε θυμάμαι.....σαν πρωτάκι του δημοτικού, που δε θέλει να διαβάσει και να γράψει γιατί δυσκολεύεται....μία πεινάει, μία κατουριέται, προσπαθώντας να γλυτώσει χρόνο από το πρέπει που ξαφνικά του ήρθε στη ζωή του.
Φοβάμαι μαμά !

Όμως η θέληση ήταν ισχυρότερη του φόβου τη δεδομένη στιγμή..... ευτυχώς !


Είναι άντρας, μέτριο ανάστημα, αδύνατος, με στραβά πόδια,καστανά ίσια μαλλιά, φοράει μπλέ υφασμάτινο παντελόνι και ριγέ μπλουζάκι.
Φρεσκοξυρισμένος, αηκίνητος, δραστήριος, ξερόλας, κοφτερό μυαλό για πρακτικά θέματα, αποφεύγει την αγάπη. Μόλις τη βλέπει το βάζει στα πόδια.
Το όνομά, που μου είπε όταν τον ρώτησα...Απόστολος.
Ένας πόνος ξαφνικός στο αριστερό μου γόνατο, μου δήλωσε την παρουσία του Απόστολου, θυμίζοντάς μου την ατάκα " μου κόπηκαν τα γόναττα από το φόβο"
Έψαξα για το όνομα...τι σημαίνει Απόστολος...αποστολή.
Αποστολή : η ανάθεση σε άτομο συγκεκριμένης ενέργειας, συνήθως επίσημης ή σχετικά περίπλοκης ή απαιτητικής σε υπευθυνότητα. Ανάθεση έργου.
Μάλιστα.
-Όταν ο νους φτιάχνει σενάρια απειλής εγώ ο Φόβος Απόστολος κάνω την εμφάνισή μου. 
 Αυτή είναι η δουλειά μου, μου είπε στο διάλογο που ξεκινήσαμε κατά τη διάρκεια του διαλογισμού.... να σε προστατεύω μπροστά σε μια φοβερή απειλή, την οποία εσύ διαπιστώνεις ότι είσαι ανήμπορη να αντιμετωπίσεις, άσχετα αν δεν υφίσταται λόγος, διότι ο κίνδυνος είναι της φαντασίας του νου σου, των πεποιθήσεών σου.
Δεν είναι πραγματικοί.
 Καλούμαι να σε βοηθήσω να πάρεις μια παθητική στάση. Εσύ με καλείς.
Κάνω τους σφιγμούς και τη θερμοκρασία σου να πέσουν, οι αναπνοές σου να αραιώσουν και να γίνουν κοφτές, την κοιλιά σου να σφιχτεί,τα πόδια σου να παραλύσουν και επιπλέον, την ικανότητα αντίληψής σου να μειωθεί.
Με λίγα λόγια, μπλοκάρω το νευρικό σου σύστημα, ολόκληρο το σώμα σου παγώνει και γι αυτό αδυνατείς να αντιδράσεις.
Εξού και σε πολλούς εμφανίζομαι ως κρίση πανικού.

Ω, τι αστείο να έχει πάρει ο πανικός, το όνομά του από το θεό Πάνα! Αυτόν τον σκανταλιάρη θεό που πρόσφερε απλόχερα και τις δυο του όψεις σε όποιον εμφανιζόταν ο πανικός.
Η πρώτη όψη, ήταν αυτή του απόλυτου τρόμου που ένοιωθαν όσοι βρίσκονταν στο στόχαστρό του και η δεύτερη, ήταν αυτή η Δύναμη που είχε αυτός ο θεός.

Όταν βρισκόμαστε σε φόβο ή σε πανικό, το ζωώδες μέρος της ψυχής και του μυαλού παίρνει τα ηνία. Οι νευρολόγοι το λένε ερπετικό εγκέφαλο. Είναι η "καρδιά" του εγκεφάλου μας, πριν τον πολιτισμό, πριν την ενοχή και τις αναστολές.
Είναι το κομμάτι του εγκεφάλου μας που συγγενεύει με το φίδι.
Για τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κίνδυνο λοιπόν, όπως κάτι που συμβαίνει ξαφνικά, όπως μια φωτιά, ή επίθεση ενός άγριου ζώου, κλπ....τα ηνία που παίρνει ο φόβος, είναι ΔΩΡΟ.
Για ότι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ δίνει το μυαλό,είναι ΣΠΑΤΑΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.
Επιστήμονες και ειδικοί τα λένε, που τα βρήκα ψάχνοντας στο διαδίκτυο, ώστε να μπορέσω να γνωρίσω το συναίσθημα του φόβου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να τον χρησιμοποιώ γι αυτό που είναι και όχι να με χρησιμοποιούνε οι άλλοι χειραγωγώντας με, πατώντας πάνω μου με τα βρωμοπόδαρά τους και κάνοντάς με να χορεύω όπως μου παίζουνε.

-Αν έχεις την πολυτέλεια του χρόνου να σκεφτείς : " αν αυτή τη στιγμή, δεν φοβόμουν, τι θα γινότανε ;" τότε η κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι είναι ΨΕΥΤΙΚΗ.
Θες να ζεις στην αλήθεια, ή στο ψέμα σου ; Εσύ αποφασίζεις, μου είπε ο Φόβος Απόστολος.
Και ένα άλλο ακόμα μικρή και τριανταφυλλένια μου,πριν πάω να ξεκουραστώ : Καθημερινά κάνω τραμπάλα με την αγάπη. Στο ένα κάθισμα κάθομαι εγώ ο Φόβος και στο άλλο κάθισμα, κάθεται η Αγάπη. Έχεις κάνει τραμπάλα φαντάζομαι όταν ήσουν παιδί, κάτι ξέρεις....
Έ, χρειάζεται να κατέβει ο Φόβος, για να απογειωθεί η Αγάπη ! 

Αυτά μου είπε και χάθηκε μέσα στο σωματόσπιτό μου, μόνο που τώρα είναι αλλιώς...είναι κι αυτό δικό μου παιδί, δικό μου συναίσθημα, που μπορώ να διαχειρίζομαι με ωριμότητα,επίγνωση, αγάπη.
Διότι ο Φόβος μας δεν θέλει να τον φοβόμαστε, αλλά να τον ευγνωμονούμε που υπάρχει μέσα μας ως βοηθός, όπως όλα τα παιδιά συναισθήματά μας.