Κανένας δεν ανήκει σε κανέναν, παρά μόνο στον εαυτό του για να είναι ολόκληρος.
Δε σου ανήκει μάτια μου ο συν-άνθρωπός σου, ότι μορφή σχέσης και αν έχετε, ούτε εσύ του ανήκεις.
Το συν σημαίνει 1 συν 1 ίσον 2.
Όταν έκρυψες την ολότητά σου και συμπεριφέρθηκες ως μισός ερχόταν συνεχώς κάποιος άλλος, με συμπεριφορά μισού, για να σου δείξει την φαινομενική σου έλλειψη.
Και είχες χαρά...διότι κάτι σου θύμιζε από αυτό που είσαι στην πραγματικότητα.
Και όταν πια δε στο θύμιζε, έχανες τη χαρά σου, αυτή που μετέδιδες σε σένα, σε αυτόν, στους δίπλα σου, στον πλανήτη ολόκληρο, σα φάρος ακίνητος,φωτεινός που φαίνεται από μακρυά.
Και θύμωνες ...και κατηγορούσες τον άλλον....και προσπαθούσες να το ξαναβρείς...και προσπαθούσες...και ξαναπροσπαθούσες... Μα η χαρά δε θέλει προσπάθεια καρδιά μου. Είναι αυτόφωτη, είναι μέσα σου.
Και αντί να αποχαιρετίσεις με αγάπη και ευγνωμοσύνη τον συν-άνθρωπό σου για το μοίρασμα και τη συν-εύρεση δύο ψυχών και να συνεχίσεις το ταξίδι ξαναθύμισης της ολότητάς σου με χαρά, εσύ παρέμενες γεμάτος ανασφάλεια,δυσκολία να βγεις από τη συνήθεια, ντροπή, ενοχές, πρέπει, τι θα πει ο κόσμος,κτητικότητα,κατηγόρ
Το γάλα όταν λήγει, δεν πίνετε χαρά μου....τίποτα ληγμένο δεν καταπίνετε...
Ο έρωτας είναι το κουπί στη σχεσοβάρκα για να βγείτε και οι δυο στην απέναντι όχθη....να φτάσετε λίγο πιο κοντά στην πηγή σας.Είναι βαριά να την κουβαλάς τη βάρκα στη στεριά, πάνω στην πλάτη σου. Γι αυτό πονάς...γι αυτό κόπηκε η μέση σου στα δύο...γι αυτό....
Η αγάπη δεν έχει κτητικότητα ψυχή μου...είναι ανάλαφρη σαν πούπουλο, σου δίνει φτερά στην πλάτη να πετάξεις ψηλά.
Εσύ επιλέγεις.
Η έμπνευση που έφερε η επαφή μου με τη γη, άξιζε το διάλειμμα για μοίρασμα μαζί σου, γιατί ήρθες στο μυαλό μου...και θυμήθηκα τη στιγμή που οι ενέργειες μας ενώθηκαν εκείνο το πρωί και ας μην ακουμπήσαμε ούτε καν τα γήινα χέρια μας....
Για σένα...που το γέλιο σου αξίζει όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.
Για να σε βλέπω να γελάς, να χαίρομαι.
Δε σου ανήκει μάτια μου ο συν-άνθρωπός σου, ότι μορφή σχέσης και αν έχετε, ούτε εσύ του ανήκεις.
Το συν σημαίνει 1 συν 1 ίσον 2.
Όταν έκρυψες την ολότητά σου και συμπεριφέρθηκες ως μισός ερχόταν συνεχώς κάποιος άλλος, με συμπεριφορά μισού, για να σου δείξει την φαινομενική σου έλλειψη.
Και είχες χαρά...διότι κάτι σου θύμιζε από αυτό που είσαι στην πραγματικότητα.
Και όταν πια δε στο θύμιζε, έχανες τη χαρά σου, αυτή που μετέδιδες σε σένα, σε αυτόν, στους δίπλα σου, στον πλανήτη ολόκληρο, σα φάρος ακίνητος,φωτεινός που φαίνεται από μακρυά.
Και θύμωνες ...και κατηγορούσες τον άλλον....και προσπαθούσες να το ξαναβρείς...και προσπαθούσες...και ξαναπροσπαθούσες... Μα η χαρά δε θέλει προσπάθεια καρδιά μου. Είναι αυτόφωτη, είναι μέσα σου.
Και αντί να αποχαιρετίσεις με αγάπη και ευγνωμοσύνη τον συν-άνθρωπό σου για το μοίρασμα και τη συν-εύρεση δύο ψυχών και να συνεχίσεις το ταξίδι ξαναθύμισης της ολότητάς σου με χαρά, εσύ παρέμενες γεμάτος ανασφάλεια,δυσκολία να βγεις από τη συνήθεια, ντροπή, ενοχές, πρέπει, τι θα πει ο κόσμος,κτητικότητα,κατηγόρ
Το γάλα όταν λήγει, δεν πίνετε χαρά μου....τίποτα ληγμένο δεν καταπίνετε...
Ο έρωτας είναι το κουπί στη σχεσοβάρκα για να βγείτε και οι δυο στην απέναντι όχθη....να φτάσετε λίγο πιο κοντά στην πηγή σας.Είναι βαριά να την κουβαλάς τη βάρκα στη στεριά, πάνω στην πλάτη σου. Γι αυτό πονάς...γι αυτό κόπηκε η μέση σου στα δύο...γι αυτό....
Η αγάπη δεν έχει κτητικότητα ψυχή μου...είναι ανάλαφρη σαν πούπουλο, σου δίνει φτερά στην πλάτη να πετάξεις ψηλά.
Εσύ επιλέγεις.
Η έμπνευση που έφερε η επαφή μου με τη γη, άξιζε το διάλειμμα για μοίρασμα μαζί σου, γιατί ήρθες στο μυαλό μου...και θυμήθηκα τη στιγμή που οι ενέργειες μας ενώθηκαν εκείνο το πρωί και ας μην ακουμπήσαμε ούτε καν τα γήινα χέρια μας....
Για σένα...που το γέλιο σου αξίζει όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.
Για να σε βλέπω να γελάς, να χαίρομαι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου