Mια φορά και έναν καιρό ζούσαν δυο πολύ αγαπημένοι φίλοι, ο Δημιουργός και ο Καταστροφέας,που ήταν άστεγοι και τριγύριζαν εδώ κι εκεί ελεύθεροι.
Κάποια στιγμή κουράστηκαν από τις περιπλανήσεις τους και ανακάλυψαν ένα πολύ ωραίο σπίτι που μπορούσαν να μείνουν.....το ανθρώπινο σώμα.
Τι όμορφο σπίτι, τι ζεστό !!!
Εκεί κατοικούσε ήδη ένας που τον λέγαν Ανώτερο Εαυτό, με παρατσούκλι " η Ψυχή'
Τον ρώτησαν αν μπορούν να μείνουν μαζί του κι εκείνος δεν απάντησε τίποτε...κοιμόταν βαθιά
Έτσι πίστεψαν πως δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να μείνουν όλοι μαζί και με μια φωνή είπαν:
Πολύ ωραία ιδέα !!!
-Εσύ θα δημιουργείς και εγώ θα καταστρέφω, είπε ο Καταστροφέας ενθουσιασμένος.
-Ίσως είναι καλύτερα να μείνουμε σε διαφορετικά σωματόσπιτα, είπε ο Δημιουργός.
-Μα, είμαστε τόσο αγαπημένοι και περναμε τόσο ωραία μαζί ! Πώς θα χωρίσουμε τώρα ; απάντησε ο Καταστροφέας.
Είναι καλύτερα να μείνουμε και οι δύο στο ίδιο. Να δεις, θα περάσουμε υπέροχα! Άκουμε, ξέρω εγώ.
Δεν μπόρεσε να αντισταθεί ο Δημιουργός και συμφώνησε. Τον αγαπούσε το φίλο του πολύ.
Και έτσι πήραν μαζί τους ο καθένας ότι είχε..... και τσουπ, μπήκαν και οι δύο στο ανθρώπινο σωματόσπιτο.
Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ ωραία !
Γνώρισαν κι άλλους φίλους. Όλα τα ζωτικά όργανα, το μυαλό, την καρδιά, τις αισθήσεις.
-Πώ, πω, τι ωραία παρέα !!! αναφώνησαν με ένα στόμα και οι δύο.
Κι έτσι πέρναγαν τα χρόνια....
Και το παράδειγμα των πρώτων, το ακολούθησαν και άλλοι. Σε κάθε σωματόσπιτο μπήκαν και φιλοξενήθηκαν μια ολόκληρη φυλή Δημιουργών και Καταστροφέων.
Και πέρναγαν ζάχαρη! Γελούσαν, διασκέδαζαν, έπαιζαν, συζητούσαν ...
Μέχρι που κάποια στιγμή,από την ένωσή τους γεννήθηκε ένα παιδάκι, που το ονόμασαν Εγώ.
Χαιδευτικά το φώναζαν Εγώπουλο.
Το αγάπησαν και το πρόσεχαν πολύ το Εγωπουλάκι τους.
Γίναν τόσο υπερπροστατευτικοί μαζί του και οι δύο, που του έφτιαξαν ένα χαρακτήρα δίχως αγάπη για κανέναν.
Πήγαινε μόνο με το μέρος όποιου του έκανε τα χατήρια.
Κι έτσι ήρθε η διχόνοια και ο φθόνος μεταξύ των δύο αγαπημένων φίλων.
Τσακώνονταν συνέχεια.
-Όχι εγώ το έκανα καλύτερα, έλεγε ο Δημιουργός
-Όχι, εγώ το έκανα καλύτερα, έλεγε ο Καταστροφέας..
Μπερδεύτηκαν και οι φίλοι.
Το μυαλό δεν ήξερε με ποιον να πάει. Με τον Δημιουργό, με τον Καταστροφέα, με το Εγώπουλο.... με ποιον;
Κι έτσι πήρε τα ηνία στα χέρια του και οδηγούσε το σωματόσπιτο,όπου η σκέψη του λεγε.
Η καρδιά ενοχλήθηκε τόσο πολύ από όλη αυτή τη φασαρία, τη διαμάχη και τη διχόνια που έκλεισε τα αυτιά της να μην ακούει.
Αποσύρθηκε στα ιδιαίτερά της διαμερίσματα.
Μερικά από τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα κοιμήθηκαν και υπολειτουργούσαν και άλλα υπερλειτουργούσαν και φώναζαν με πόνο....
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ, ΕΝΩΘΕΊΤΕ, ΞΥΠΝΑ ΨΥΧΗ......ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ.
Και κάποιες Ψυχές άκουσαν και ξύπνησαν...και χόρεψαν στον αιθέρα....
Και ζήσαν αυτές καλά ........!
Ν.Τζ.





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου