Το πέρασμα απέναντι. *Alma Libre*

Πέφτει τ 'αστέρι μας, 
κάνε μια ευχή 
ελεύθερη να ναι η ψυχή μας 
και ότι περάσαμε πριν στη ζωή, 
να είναι η κρυφή δύναμή μας.

Κύμματα, ήχοι δυνατοί για της ψυχής γαλήνη, χαρά που ξυπνάει αισθήσεις έτοιμες να ονειρευτούν ταξίδια μαγικά, ψυχής και σώματος.
Όπου θες ψυχή μου πήγαινέ με, είμαστε Ένα.
Γιατί να μιλάω για σένα με το εσύ, αφού εγώ κι εσύ είμαστε ένα;
Αρσενικό, θηλυκό, άντρας, γυναίκα, παιδί, ψυχή και σώμα είμαστε ένα.
Το πνεύμα μια χρυσή κλωστή, που ενώνει τον αιώνιο εαυτό και ταξιδεύει σαν αετός της Κ. Δευτέρας πάνω από σπίτια,ανθρώπους,ζώα,δέντρα, πάνω από λίμνες, ποτάμια, θάλασσες, βουνά και καταράχτες.
Οι στιγμές του τώρα, εναλλάσονται με ακούσματα, εικόνες, μυρωδιές,αισθήσεις,ανατριχίλες,δάκρυα που μένουν αποτυπωμένα σε λευκό χαρτί.
Γιατί τι είναι οι σκέψεις ; Ένα λευκό χαρτί μέσα σε έναν καταγάλανο ωκεανό.
Βαρκούλα παιδική με ζωγραφιές αγγέλων.
Οι άγγελοι πετούν με την καρδιά μας, βάζοντάς την στις φτερούγες τους.
Η παιδική βαρκούλα που βράχηκε από τα δάκρυα, βάρυνε και βούλιαξε μες τον ωκεανό.
Θέλουμε να κατέβουμε από τα φτερά των αγγέλων για να τη σώσουμε ;
Αναρρωτιέμαι..... ενώ γνωρίζω πια, πως ότι ήταν τα δάκρυα να μας προσφέρουν το έκαναν.
Δεν έχουν κάτι άλλο να δώσουν.
Τα ψάρια την πήραν στοργικά στα χείλια τους και την μετέφεραν στα πιο βαθιά τους σπίτια,κάτω από βράχους, κάτω από κοράλλια πολύχρωμα, μέσα σε αχιβάδες που θα γίνουν μετά από πολλά πολλά χρόνια μαργαριτάρια.
Γιατί μικρό μου, τι ήταν τα δάκρυά μας, άλλο από μαργαριτάρια ;
Δικά μας..... μόνο δικά μας !
Ήταν αυτά που είχαμε ολόδικά μας και κανένας δεν μπορούσε να μας τα πάρει.
Και ρωτάνε τα ψαράκια με δυνατή φωνή.... Θέλετε να ανταλλάξετε τα μαργαριτάρια δακρύων σας, με μαργαριτάρια χαράς ;
Και είναι σκληρή η διαπραγμάτευση μαζί τους. Θέλουν να αποφασίσουμε εδώ και τώρα.
Ή θα ξαναβουτήξουμε στα βάθη της θάλασσας να ξετρυπώσουμε την παιδική βαρκούλα των δακρύων ή θα συνεχίσουμε το δρόμο μας, πάνω στα φτερά των αγγέλων.
Τώρα ;;;; ρωτάμε με ένα στόμα. Τώρα χρειάζεται να αποφασίσουμε ;.....
......Και απάντηση δεν πήραμε, διότι η απάντηση κρύβεται μέσα μας....είδαμε να λεν τα μάτια τους.
Και τα μάτια ψέματα δε λένε.

 Ειρήνη μέσα μας !
Ν.Τζ.
 

Συγ-κίνηση

 Κι έχε στο νου σου
έχε στο νου σου πάντοτε μ’ ακούς; το αχ που βγάνει ο σκοτωμός
το αχ που βγάν’ η αγάπη.

Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979

                             Κορμός δέντρου στην Κορώνη Foto by N.Tz

Η λέξη συγκίνηση έρχεται από τη λέξη κίνηση. Όταν κάποιος νοιώθει ένα συναίσθημα, ολόκληρο το είναι του κινείται,πάλλεται, είναι ζωντανό,είναι ευχαριστημένο ακόμα και αν νοιώθει "δυσάρεστα συναισθήματα".

Αλλιώς μοιάζει με κορμό δέντρου σε σχήμα ανθρώπου,που το ξέβρασε η θάλασσα στην αμμουδιά.

Ήρθε αντιμέτωπος με κύμματα, με αντάρες, κοπανήθηκε σε βράχους

και έτσι σκλήρηνε ακόμα περισσότερο. Aκόμα και......... όταν ακούμπησε στη μαλακή άμμο....αυτός παρέμεινε άψυχος κορμός.

Γιατί άραγε πολλοί άνθρωποι, τρομάζουν από την κίνηση των έσω που τους δημιουργεί η συγκίνηση και προτιμούν να "κλείνουν" και να σκληραίνουν,ή να ζουν με ψευδαισθήσεις που τις φτιάχνουν μόνοι τους ή τις αγοράζουν μέσω ουσιών, από το να μάθουν να διαχειρίζονται τη συγκινησιακή τους γεωμετρική ιστορία ;

Η γνώση έρχεται μέσα από την έρευνα.

Έρευνα για την άσκηση της ψυχής στην θέαση των αιώνιων αληθειών.
Κάθε συνειδητοποίηση, σκαλοπάτι για το αέναο ταξίδι ζωής!

αέναος < αρχαία ελληνική ἀέναος < ἀεί + νάω (ρέω) 

Ειρήνη μέσα μας!

N.Tζ.

Η συγχώρεση είναι αγάπη που θεραπεύει.

Το λεγόμενο "πάντα με χαμόγελο" δεν είναι μόνο για επαγγελματίες που προσελκύουν πελάτες. 
Είναι σύμβολο θέλησης για υγεία, αγάπη, ευτυχία, κατανόηση και καλοσύνη.
Είναι σύμβολο δημοκρατίας. Απ 'αυτήν εξαρτάται η ανθρώπινη ζωή και υγεία.

Θέλουμε να είμαστε συχνά άρρωστοι και να πεθάνουμε σύντομα ;
Θέλουμε να είμαστε υγιείς και να ζήσουμε πολλά χρόνια;
Είναι επιλογή μας !
Μόνο από εμάς εξαρτάται, Αν διαλέξουμε λάθος, μην παραπονιόμαστε μετά.
Μην δικαιολογούμαστε ρίχνοντας το φταίξιμο ο ένας στον άλλον και στις καταστάσεις που προκύπτουν.
Όμως δεν φτάνει απλώς η σωστή επιλογή.
Αν επιλέξουμε σωστά, αλλά δεν το τηρούμε, το αποτέλεσμα θα είναι ανάλογο.
Δεν φτάνει απλά να διαλέξουμε και να το αγοράσουμε.
Η αυτορύθμιση δεν αγοράζεται.
Το να διαλέξουμε, σημαίνει να δεχθούμε και συγχρόνως να τηρούμε όλους τους κανόνες.
Η συνταγή για να αρρωστήσουμε μέχρι να φύγουμε από τη ζωή, χωρίς πρώτα να έχουμε θυμηθεί την αποστολή μας εδώ, είναι απλή. Με το να ζούμε πολύ έντονα όλα τα προβλήματα, τις εντάσεις, εκνευρισμούς,ζήλιες, μίση, το αποτέλεσμα δεν θα αργήσει να έρθει.
Αρκεί να τρωγόμαστε με όλα τα αρνητικά, τα άσχημα, με τον πόνο και τη λύπη, με το φόβο, την αβεβαιότητα και την κακία.
Όταν αρρωστήσει κάποιος δικός μας, είναι ευκαιρία να τον ξεφορτωθούμε. Να φοβόμαστε για τη ζωή του, να φοβόμαστε μην τον χάσουμε, να ζούμε έντονα το φόβο του χαμού του, την απελπισία, τον τρόμο.Να θυμόμαστε αρνητικά βιώματα μαζί του. Είμαστε η μητέρα του ! Η γυναίκα του !
 Έχουμε όλο το δικαίωμα να τον αποτελειώσουμε με όλα αυτά. 
Στο ΌΝΟΜΑ της ΑΓΑΠΗΣ !!! ;;;

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος είναι ευάλωτος στις ακραίες καταστάσεις.
Οι έντονες αρνητικές συναισθηματικές επιθέσεις μας, τους επηρεάζουν από χιλιόμετρα μακριά.
Έτσι δεν έχουν να πολεμήσουν μόνο την αρρώστια, αλλά κι εμάς.
Και οι δυνάμεις τους δεν αρκούν.
Η έντονη απελπισία μας, ο φόβος, η δυστυχία θα τους στείλει στον τάφο αποτελεσματικά όσο μακριά και να βρισκόμαστε.
Η συνταγή για ζωή και υγεία είναι κι αυτή απλή,αλλά όχι εύκολα εφικτή στις συνθήκες που έχουμε προγραμματιστεί.
Η ταλαιπωρημένη κοινωνία, μας ωθεί στην αβεβαιότητα, στην αμφισβήτηση και στην τάση για αυτοκτονία. Έτσι  δημιουργεί μια αλυσίδα από αυτόχειρες που υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον.

                              Η συγχώρεση είναι αγάπη που θεραπεύει.

Ένας τρόπος υπάρχει για να το αλλάξουμε αυτό. Να ενωθούμε όσο πιο έντονα μπορούμε με όλα τα  όμορφα, ελπιδοφόρα, ευχάριστα, χαρούμενα.
Εάν δεν βρίσκουμε κάτι συγκεκριμένο, ας το φανταστούμε, ας το ονειρευτούμε. Ας γίνουμε ένα με αυτό.
Αν είμαστε ολιγαρκείς, θα μας ενθουσιάσει ακόμη και ο ήλιος, η θάλασσα, ένα λουλούδι, το πέταγμα ενός πουλιού, ένας μεγάλος βράχος με το σχήμα λιονταριού στο πλάι μας....!

Να είμαστε ανίκητοι οπτιμιστές, γεμάτοι σιγουριά,αισιοδοξία και αποφασιστικότητα.
Να γελάμε 20 λεπτά την ημέρα.Να γελάμε ακόμη και με τον εαυτό μας, με τις δυσκολίες μας,με τα προβλήματά μας...σα να βλέπουμε ταινία.
Όταν μαθαίνεις να παρατηρείς, συνειδητοποιείς πως αυτά που ζούμε είναι μια υπέροχη ταινία, όλα και όλοι είναι  στη θέση τους για να παίξουν....όλα είναι εν σοφία δημιουργημένα...όλα είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι.

Δεν λέω ότι είναι εύκολο, όμως γίνεται !
Έτσι αλλάζει ο λανθασμένος προγραμματισμός.

Αν κάποιος δικός μας και αγαπημένος αρρωστήσει, ας τον κάνουμε καλά!
Έχουμε επιτέλους την ευκαιρία, να κάνουμε γι αυτόν το πιο σημαντικό.
Σκεφτόμαστε στο εδώ και τώρα, πόσο ωραία είναι να αναρρώνει.
Ζούμε έντονα, τις φαντασιώσεις της ευτυχίας που θα ζούμε μαζί, μετά την ίαση.
Πόσο ωραία περνάμε !!!
Έχουμε το δικαίωμα.
Είμαστε η μητέρα/πατέρας του/της !Είμαστε η κόρη/γιος του/της ! 
Είμαστε η γυναίκα/άντρας του/της  ! Είμαστε η φίλη/φίλος του/της!
Επειδή τον αγαπάμε αληθινά, θέλουμε να γίνει καλά το γρηγορότερο δυνατόν!
Ο άνθρωπός μας είναι υπερβολικά ευάλωτος και χρειάζεται τη βοήθειά μας.

Ενωνόμαστε σα γροθιά με ανθρώπους που αγαπάμε, για να ξεπεραστεί και να κερδηθεί μια δύσκολη μάχη.
Εστιαζόμαστε στη θεραπεία και όχι στην αρρώστια.
Μεγάλος δάσκαλος η αρρώστια, μεγάλο μάθημα. Συνδεόμαστε με μια χρυσή ενεργιακή κλωστή και γεμίζουμε την ανάσα μας με εμπιστοσύνη και άφημα στο πνεύμα.
Είμαστε πνεύμα και αυτό κανονίζει...αυτό οδηγεί το σωματόσπιτό μας... αν το επιτρέψουμε.

                                              Να σε βλέπω να γελάς, να χαίρομαι.

Η υποστήριξή μας, με όμορφα, χαρούμενα συναισθήματα θα τον βοηθήσουν και από απόσταση.
Είναι πολύ σημαντική η βοήθειά μας. 
Απαραίτητη!
Δίχως προσδοκία, μόνο αγάπη άνευ όρων.


Αφιερωμένο σε έναν από τους μεγαλύτερους δασκάλους μου, με εμπιστοσύνη για τη θέλησή να ζητάει δεύτερη ευκαιρία στη ζωή του πάνω στη γη, με υγεία και χαρά!
Γιατί το αξίζει...όλοι μας το αξίζουμε !
Ειρήνη μέσα μας !

Ν.Τζ.